دوشنبه 14 مرداد 1385- روزنامه سرمايه به مناسبت دومين سالگرد درگذشت حسین پناهی - اگر بود هنوز حرف تازه داشت و اتفاق به همين سادگي افتاد، يك «ايست قلبي». يك ايست قلبي كه به خيلي چيزها پايان داد و خيلي حرف ها ناگفته ماند و خيلي نوشتني ها نانوشته. كه اگر بود هنوز حرف تازه داشت.         در ششمين روز ششمين ماه سال 1335 نوزادي در روستاي دژكوه استان كهگيلويه و بويراحمد به دنيا آمد كه نامش را حسين گذاشتند و به اين ترتيب «حسین پناهی» شاعر، نويسنده، كارگردان و بازيگر نام آشناي تئاتر، سينما و تلويزيون پا به عرصه وجود گذاشت. دوره كودكي اش در روستا گذشت و چه بسا تاثيرگذارترين دوره زندگي اش. او از دوره كودكي اش بسيار ياد مي كرد و به يقين كودكي را از پاك ترين و زيباترين مراحل زندگي مي پنداشت.وي راه هاي مختلف را مي آزمود تا باز شناسد راه خويش را.         پس از رفتن به حوزه و ترك آن، پس از يك سال تدريس و پس از تجربه شغل ها و حرفه هاي گوناگون، سرانجام به تهران مي آيد. به تهران مي آيد و راه خويش را مي يابد و در سال 1360 در گروه تئاتري آناهيتا عضو مي شود و پس از آن مرحله به مرحله، به نداهاي دروني اش پاسخ مي دهد و كارهايي را كه احساس مي كند «بايد»، انجام مي دهد. از جمله اين فعاليت ها نگارش چندين نمايش نامه و داستان است كه «دو مرغابي در مه»، «گوش بزرگ ديوار» و «چيزي شبيه زندگي» از معروف ترين آن هاست. «دو مرغابي در مه» كه يكي از زيباترين نمايش نامه هاي اوست و تله تئاتر آن نيز ساخته شد،رفته رفته به بازي در فيلم هاي سينمايي و سريال ها مشغول مي شود. فيلم هاي سينمايي گال، راز كوكب، هنرپيشه و... از آن جمله اند و البته «سايه خيال» كه ديپلم افتخار بهترين بازيگر جشنواره فجر را در سال 1369 برايش به ارمغان آورد و سريال هاي آژانس دوستي، دزدان مادربزرگ و...         از سال 1367 رفته رفته، دغدغه ها و انديشه هايش را در قالب شعر بيان كرد.اشعاري كه بدون تكلف و بدون استفاده از واژه هايي غريب، غالبابن مايه فلسفي دارند و به چيستي و چرايي انسان، عشق، مرگ ، زندگي و... مي پردازند.      از حسین پناهی همچنين دو كاست به جا مانده; يكي آلبوم «ستاره ها» كه در سال 1375 منتشر شد و ديگري آلبوم، «سلام، خداحافظ» كه در سال 1383 انتشار يافت.پيكرش را در روستاي دژكوه به خاك سپردند; در روستاي زادگاهش، تا بلكه بازيابد آنچه را در كودكي داشته و بعدترها به قول خودش از دستش رفته است.   و امروز، دوباره چهاردهم مرداد است; يادش گرامي باد. نويسنده: فهيمه حسن ميري